دوستت دارم
نویسنده: (چهارشنبه 24/7/87 ساعت 8:8 صبح)

نمی توان در واژه ها گنجاند احساس من را به تو... احساس من به تو نیرومند ترین

احساسی است که تا کنون داشته ام ... با این حال هنگامی که می خواهم آن را به تو

بگویم یا حتی آن را برایت بنویسم ، واژه ای را نمی یابم که حتی بتواند احساسی نزدیک

به ژرفای احساس مرا بیان کند ... وگر چه نمی توان جوهر چنین احساس شگفت

انگیزی را بیان کرد.

می توانم بگویم در کنار تو چه احساسی دارم:

آن گاه که در کنار توام گویی پرنده ای هستم که آزاد در آسمان صاف و آبی رنگ بال

می گشاید ... آن گاه که در کنار توام گویی گلی هستم که شاداب گلبرگ هایش را

می گشاید... آن گاه که در کنار توام گویی موج هستم در اقیانوس که توفنده بر ساحل

 می کوبد... آن گاه که در کنار توام گویی رنگین کمان هستم در پس طوفان، که سربلند

رنگهایم را نمایان میسازم... آن گاه که در کنار توام گویی غرق در زیبایی گشته ام .

و این تنها بخش کوچکی است از احساس شگفت انگیز که در کنار تو دارم....

شاید واژه عشق را از آن رو ساخته اند تا ژرفا و شکوه احساس من به تو را بیان کند و

 انگار که این توان را ندارد .

ولی بدان خاطر که عشق کماکان بهترین واژه هاست بگذار هزار بار بگویم:

بیش از «عشق» عاشق تو هست

یادگرفتم
نویسنده: (پنج شنبه 30/3/87 ساعت 12:7 عصر)

هر چند مال من نشدی ولی ازتو خیلی چیزها یاد گرفتم

یاد گرفتم به خاطر کسی که دوستش دارم باید دروغ بگم

یاد گرفتم هیچ وقت هیچ کس ارزش شکستن غرورمو نداره

یاد گرفتم توی زندگیم به اونی که بفهمم چقدر دوستم

داره هر روز دلشو به بهونه ای بشکنم

 

 یاد گرفتم گریه های هیچ کس رو باور نکنم

            

                          یاد گرفتم بهش هیچ وقت فرصت

                          جبران ندم.

 یاد گرفتم هر روز دم از عاشقی بزنم ولی

خودم عاشق نباشم

آسمان
نویسنده: (یکشنبه 26/3/87 ساعت 6:53 عصر)

امشب آسمان را به گریه در خواهم آورد
امشب یکی خواهد مرد
امشب ستاره ی دنباله دار در پی یک جسد است
امشب یکی از عشق مینالد
امشب شبی مستانه است
امشب آنچه که بوده است به پایان خواهد رسید
امشب یکی با تمام خا طراتش خواهد مرد

 

باورم کن
نویسنده: (سه شنبه 7/3/87 ساعت 1:40 عصر)

 

 

سپیده بودی واسه من واسه شب وستاره هام
رفتی ولی موندی هنوز تو دفتر خاطره هام
هنوز توی اتاق من عطر تو رو حس میشه کرد
جای تو خالی و منم همه وجودم شده درد
حالا دیگه ترانه هام ترانه ی بی کسیه
حالا دیگه شبای من شبای دلواپسیه
نمی دونم چرا دلت از دل من جدا شده
رفتی و کار هر شبم گریه بی صدا شده
گریه بی صدا شده
کاشکی فقط یه روز بیای واسه یه لحظه دیدنت
منتظرن چشمای من منتظر رسیدنت
وقتی تو بودی آسمون برام پر از ستاره بود
اومدنت برای من یه فرصت دوباره بود
رفتی نمی دونم چرا دادی منو به بی کسی
هیشکی مثل من نمی شه یه روز به حرفم می رسی
یه روز میشه دل خودت بشه گرفتار کسی
هیشکی مثل من نمی شه یه روز به حرفم می رسی
یه روز به حرفم می رسی

با تو بودن
نویسنده: (دوشنبه 6/3/87 ساعت 1:49 عصر)

آنگاه که آسمان را در چشمان تو می بینم

آنگاه که خورشید را در قلب تو می یابم 

وقتی هفت شهر عشق را با گرمی دستانت آغاز کردم

وقتی معنی دوست داشتن را در نگاه معصوم خنده هایت خواندم

 

              چه می خواهم از تو جز اینکه

بگویم ای بهترینم...

                  برای داشتنت بهانه نمی خواهم

                   تو خود ، بهانه ای برای وجود من

 

     باز با تو ، گرمای وجودت ، احساس عمیقت..

دلتنگی های دیدنت را به شوق

 

         همان نگاهی که به نگاهم دادی

          همان دستی که در دستم نهادی

 

          همان آغوشی که به آغوشم سپردی

                                                     تحمل می کنم

                  تا از آن آلاچیقی بسازم برای چشیدن طعم خوش با تو بودن

 

اشک سرد
نویسنده: (دوشنبه 6/3/87 ساعت 1:20 عصر)

وقتی رسیدی توی قصه های من

رنگی نداشتند همه لحظه های من

این اشک سردو دیگه تو به دل نگیر

من با نگاهت شدم توی عشق اسیر

بیا پیش من بمون قدر عشقمو بدون

همه ارزو رو توی چشم من بخون

بدون من کنارتم هر جا هستی یادتم

نگیر قلب عاشق منو تو دست کم

با تو غصه هام یادم نیست

دیگه غم توی دلم نیست

تا که دنیا هست ازپیش من نرو

حرف قلبمو تو بشنو

بیا تازه کن این عشقو

می خوام با هم بمونیم من و تو

من دیگه جز تو کسی رو دوست ندارم

اگه نباشی بی تو من کم می یارم

من که ندیدم چطور عاشقت شدم

دوست دارم حتی بیشتر از خودم

 

هفت آسمون
نویسنده: (یکشنبه 22/2/87 ساعت 10:52 صبح)

 

خداحافظ
نویسنده: (یکشنبه 22/2/87 ساعت 10:4 صبح)

 

خداحافظ همین حالا، همین حالا که من تنهام
خداحافظ به شرطی که بفهمی تر شده چشمام
خداحافظ کمی غمگین، به یاد اون همه تردید
به یاد آسمونی که منو از چشم تو میدید
اگه گفتم خداحافظ نه اینکه رفتنت ساده اس
نه اینکه میشه باور کرد دوباره آخر جاده اس
خداحافظ واسه اینکه نبندی دل به رؤیا ها
بدونی بی تو و با تو، همینه رسم این دنیا
خداحافظ خداحافظ
همین حالا
خداحافظ

 

 

داستان عاشقی
نویسنده: (یکشنبه 22/2/87 ساعت 9:29 صبح)

قطره‌ دلش‌ دریا می‌خواست. خیلی‌ وقت‌ بود که‌ به‌ خدا گفته‌ بود.

هر بار خدا می‌گفت: از قطره‌ تا دریا راهی‌ست‌ طولانی. راهی‌ از رنج‌ و عشق‌ و صبوری. هر قطره‌ را لیاقت‌ دریا نیست.

قطره‌ عبور کرد و گذشت. قطره‌ پشت‌ سر گذاشت.

قطره‌ ایستاد و منجمد شد. قطره‌ روان‌ شد و راه‌ افتاد. قطره‌ از دست‌ داد و به‌ آسمان‌ رفت.

و هر بار چیزی‌ از رنج‌ و عشق‌ و صبوری‌ آموخت.

تا روزی‌ که‌ خدا گفت: امروز روز توست. روز دریا شدن. خدا قطره‌ را به‌ دریا رساند.

 قطره‌ طعم‌ دریا را چشید. طعم‌ دریا شدن‌ را. اما...

روزی‌ قطره‌ به‌ خدا گفت: از دریا بزرگتر، آری‌ از دریا بزرگتر هم‌ هست؟

خدا گفت: هست.

قطره‌ گفت: پس‌ من‌ آن‌ را می‌خواهم. بزرگترین‌ را. بی‌نهایت‌ را.

خدا قطره‌ را برداشت‌ و در قلب‌ آدم‌ گذاشت‌ و گفت: اینجا بی‌نهایت‌ است.

آدم‌ عاشق‌ بود. دنبال‌ کلمه‌ای‌ می‌گشت‌ تا عشق‌ را توی‌ آن‌ بریزد. اما هیچ‌ کلمه‌ای‌ توان‌ سنگینی‌ عشق‌ را نداشت.

آدم‌ همه‌ عشقش‌ را توی‌ یک‌ قطره‌ ریخت. قطره‌ از قلب‌ عاشق‌ عبور کرد.

و وقتی‌ که‌ قطره‌ از چشم‌ عاشق‌ چکید، خدا گفت: حالا تو بی‌نهایتی

خداحافظ
نویسنده: (پنج شنبه 19/2/87 ساعت 12:1 عصر)

 

خداحافظ  برای تو  چه آسان   بود

                                                      ولی قلب من ازاین واژه لرزان بود

                  خداحافظ  برای  تو  رهایی  داشت

                                                      برای من  غم  تلخ  جدایی  داشت

                 خداحافظ  طلوع   پاک  شبنم  بود

                                                      طلوع ظلمت و تاریکی و غم بود

خداحافظ  طلوع  من  غروب  من

خداحافظ تو ای محبوب خوب من

 

خداحافظ